Galzoriko benetako musika

Reggaeton, house, bumping… Inguruko edozein diskotekatan mota honen “barra librea” dago. Seguru zeinahi gazteari galdetuko balitz, Juan Magan edo Pitbill-en diskografia osoa esateko gai izango litzatekeela. Barkatu, gezurra da, bakarrik telebistan edo irratian agertzen direnak. Baina, non sartu dira Génesis, Heroes del Silencio edo Dire Straits-en abestiak?

 Egia esan, entzun ditzakegu garai hartako abestiak, eta zaharragoak ere. Adibidez We no speak americano (jatorrizko izena Tu vuò fà l´americano) duela 50 bat urteko abesti bat da. Pixka bat aldatuta, hori bai, orain daramarekin moldatzeko. Duela gutxi arte ez zen entzunkaitza leku guztietan baitzegoen bakarrik “modan” ipini zelako, eta jadanik ez da entzun berriro ere.

 Hala ere, iraganeko musikari edo abestiei buruz hitz egiteko ez da beharrezkoa 50 urte atzera joatea. Bakarrik Julio Iglesias edo Monica Naranjogan pentsatzean, aspaldikoak direla dirudi. Oraingoak izan arren, noiztik ez da haien abesti bat entzuten? Haien betiko jarraitzaileei esker, musika munduan jarraitzen dute. Gaur egungo belaunaldiko gazteen asko haien karrera egongo balitz, orain ez lirateke existitzeko. Ziur aski ia ia gazterik dauka bere iphone edo ipod-en halako musikarien abesti bat, eta diru asko publizitatean gastatzen duten abestiz beteta dago.

 Dena dela, badago hori ez dela horrela pentsatzen duen jendea. Uste dute eskarmentu handia dutenek ez diete musikari berriei goratzen uzten, ostera, oker daude. Musika bera de uzten ez diena. Diskografika inposatzen duten generoa. Zerbait modan dagoenez, diru gehiago irabaziko dutela jakiteagatik. Hain onak izanda ere, diskografia baten kontratu barik ia ezinezkoa da bere burua agertzea.

 Ondorio gisa esan dezakegu nahiz eta oso ona izan modan ez badago egiten dena, ez da oso urrun helduko eta ezaguna bada, izaten usten da. Ikus daitekeenez gaur egun diskoteka guztietan. Bakarrik gustatzen dena zarata eta Reggaeton da, benetako musika egiten duten oso talde onak ilunpean daudenean.